Volteryancy i volteryan

Roman "Voltery i volteryanki", której Wasilij Aksionow nadał podtytuł "Starożytna roman", została uhonorowana nagrodą "Russkij Booker". Akcja rozgrywa się w latach sześćdziesiątych XVIII wieku, "wieku galantnym", kiedy to ma dojść do spotkania Jej Wysokości Katarzyny II z filozofem i wolnomyślicielem Wolterem. Poseł imperatorowej, intrygant graf FonFigin, prowadzi z wielkim myślicielem rozmowy o nie tylko filozoficznym charakterze. W najlepszych tradycjach powieści przygodowych, dwaj dzielni rycerze z Riazania, strzegący Woltera i nazywający siebie we Francji Mikołajem i Michałem, wpadają w niewyobrażalne tarapaty, wychodzą z nich z honorem i wszystko to dla uwagi dwóch młodych bliźniaczek-kurfirstek. Rzeczywistość i mistyka, postacie historyczne i stworzone przez wyobraźnię autora bohaterowie, ożywione obrazy i mistrz czarnej magii, intrygi dyplomatyczne, nieżartobliwe namiętności, dramat nieśmiertelnych idei wolterowskich. Z medalionu na Woltera patrzyła młoda twarz Zofii-Fryderyki Augusty Anhalt-Zerbst, obecnie Katarzyny II, Cesarzowej Wszechrusi. "Boże! Mesie! Przebacz mi moje żałosne swobody! Przyjmuję Twój znak Najmiłosierniejszy i Wszechmogący!!!" On na jedno kolano, nitki na spodniach lekko pękły pod kolanem i przycisnął swoje suche usta do dolnej części portretu, gdzie mistrzowsko były namalowane fałdy tkaniny i pierś różowiejąca jak poranna zorza. "O, moja augustowska, tak oczywista siedemdziesięcioletnia młodość przeszkadza mi w marzeniach o oblizaniu Twoich hojnych rąk!" Wasilij Aksionow