Besslovesnye zalozhniki" i

Amerykański pisarz i scenarzysta Pol Gallico (1897–1976), autor powieści "Tomasina" i "Pani Harris jedzie do Paryża", zasłynął jako dziennikarz sportowy, służył we flocie podczas I wojny światowej i był korespondentem wojennym w czasie II wojny światowej. On zwiedził ves świat czterokrotnie, był żonaty cztery razy, uwielbiał wędkarstwo, szermierkę i zwierzęta – w jego domu mieszkały dwadzieścia trzy koty i pies. Ale przede wszystkim on lubił pisać historie. W 1941 roku Gallico opublikował "Białą Gęś" – krótką powieść o przyjaźni odludnego artysty mieszkającego w opuszczonej latarni morskiej i dziewczyny z wioski rybackiej, która pojawiła się na ego progu z rannym ptakiem w rękach. Po tej historii o miłości i wojnie, która zasłużyła na pochwałę Hemingwaya i zmieniła życie jej autora, nastąpiły "Verna" – tragiczna opowieść o młodej aktorce bez pamięci zakochanej w scenie; "Śnieżynka" – filozoficzna przypowieść o poszukiwaniu sensu życia; "Bezszelestni zakładnicy" – mroczny grotesk z czasów zimnej wojny o dwóch bezlitosnych zabójcach na ucieczce. Te i inne zwodniczo proste, smutne i zabawne historie Paula Gallico o walce dobra i miłości bliźniego z otaczającym mrokiem i rozpaczą publikowane są w tym zbiorze w przekładach Olega Dormana i z ilustracjami Romana Rudnickiego. W zbiór wchodzą opowiadania: Biała Gęś, Verna, Straszny sekret pana Bonvalya, Kapelusz, Cudowna lalka, Bezszelestni zakładnicy, Śnieżynka.