Pod kupolom Rimana

Ta książka to nić łącząca pokolenia, świat za oknem i ten, który był rzeczywistością jeszcze kilkadziesiąt lat temu. Na stronach ożywają obrazy przeszłości, bohaterowie cieszą się i smucą. Mogą stać się czytelnikowi bliscy, bo utrwalono w nich obrazy znane z dzieciństwa. Ich historie rozgrywają się na tle malowniczej przyrody, wśród niewysokich domków nad brzegiem Obi, gdzie szumią drzewa, szepczą trawki, pochylając się ku sobie pod powiewem wiatru, śpiewają ptaki. Twórca opowiadań słyszy i widzi jednocześnie to, co jest, i to, co było. Jedno i drugie jest dla niego realne, tak jak dla człowieka zmęczonego hałasem i zgiełkiem, marzącego o duchowym komforcie i ciszy, o żywych, ciepłych dniach w rodzinnym kraju, gdzie nie ma szkła, betonu i złudnych iluzji narzuconego sukcesu. Wszystko to jest tutaj, na stronach zbioru Mir, który pamięta serce.