"Pochti dva kilogramma slov" (Prawie dwa kilogramy słów): "Jestem przekonany, że masowy fundament elitarnego" – pod tym hasłem Aleksiej Polarinow (autor powieści "Kadavry", "Rif", "Centr tyazhesti", tłumacz "Nieskończonego żartu" i "Mrowiska") pisze esse o ulubionych autorach, udowadniając brak granic w przestrzeni kulturowej, gdzie różnica między literaturą "gatunkową" a "wysoką" faktycznie nie istnieje. "Ne ni" (Nie ni): Rok 2018. W domu na Chitrowce jest tylko on (on) i ona. Ich związek, składający się z dwóch głosów, staje się rzeką pamięci, przekształcającą czas i miejsce w chwiejne konwencje. Tak płynie ich życie – od Włoch do (do) Moskwy, od Moskwy do Izraela i z powrotem, zacierając uczucia. On (On) nadal kocha, ona – odwraca się, aż nie nastąpi tragedia, która podzieliła życie na "do" (przed) i "posle" (po). I wtedy głosy żywych stają się głosami umarłych... "Uzory na oboyah" (Wzory na tapecie): Nasza teraźniejszość jest utkana z przeszłości. Kilka wieków temu dwa rody zeszły się, aby uczynić Andrzeja mimowolnym świadkiem okrutnych przestępstw ojca. Sparaliżowany i niemy od urodzenia chłopiec nie jest w stanie przeciwstawić się władzy przeszłości, ale desperacko pragnie jakoś wpłynąć na przyszłość. Jedyne, co Andrzej może robić, to wystukiwać słowa na maszynie do pisania lewą ręką. Jednak on (on) zamierza dokonać czynu naprawdę desperackiego człowieka – przerwać ród zabójców, liczący czternaście pokoleń, rozprawiając się z własnym ojcem. Niemota i niemoc, nieskończona seria cierpień, upokorzeń i strat nie zgięły Andrzeja i on (on) idzie do swojego celu, nie zbaczając, ale czy uda mu się pokonać wiarę, miłość i miłosierdzie, które również odziedziczył po przodkach matki?

Komplekt iz treh knig: Po