Golosa

Wyobraź sobie, że Twoje myśli istnieją bez ciała. Twój umysł jest w innej osobie. Wszyscy oni siedzą w Twojej głowie i proszą Cię, abyś obejrzał właśnie ten film, posłuchał tej piosenki, pojechał w miejsce ważne tylko dla nich, zobaczył kogoś z rodziny. A komuś – zemścił się. To ludzie z ich kaprysami i namiętnościami, radościami i smutkami... Ale wszyscy oni już nie żyją. A ja z jakiegoś powodu słyszę ich głosy, widzę ich wspomnienia, przeżywam ich śmierć – raz za razem. To nie do zniesienia, to doprowadza do szału. I jest tylko jeden sposób, aby to powstrzymać – spełnić ostatnie życzenia duchów. Ale wszystko okazuje się nie tak proste, jak się wydawało. Bo jeśli długo wpatrujesz się w otchłań, otchłań zacznie wpatrywać się w Ciebie. A ona ma tysiące oczu... i jeszcze więcej głosów. Czy można im wszystkim ufać?